Hiacynty wystrzeliły nad grobem Jezusa:

Maria z Magdali!

Nepenthesy czarne nad grobem Jezusa:

Mahomet-Ali!

Róże się krwawią nad grobem Jezusa:

Katarzyna z Sieny!

Paprocie tajne nad grobem Jezusa:

z ksiąg Awiceny!

Nenufary ciche nad grobem Jezusa:

mniszki śnią mękę!

Niebo wieczorne nad grobem Jezusa:

kometa Enke!

Ogrody pustyń nad grobem Jezusa:

Maria z Magdali.

Tarcze zagasłe nad grobem Belusa:

Mahomet-Ali.

Sfinksy olbrzymie wśród gór Edypa:

człowiek wybrany!

Nad Gopłem czarna opuszczona lipa:

wieszcz obłąkany!

Upiorna zorza nad oceanem,

okręt wśród lodu!

Na świecie idę - w kraju nieznanym

wódz bez narodu!


Ja trwam nad wieczność - i ból milionów

z moim się jednym nie równa bólem.

Ja wódz więzionych śmiercią legionów -

śmierć im zbłękitniam gwiazdy lazurem.

Poję rycerstwo harfy mej gniewem

i w burz piekielnych strącam otchłanie -

aż mgłą się staną - zimnym powiewem -

i tylko gwiazd mych lazur zostanie.



Na mojej drodze bory zaklęte -

bory-m roztrzaskał.

Na mojej drodze potok ryczący -

w otchłań zeszedłem.

Więził mię w lodach wulkan umarły -

wykułem słońce.

Nad gwiazdy-m leciał! Lecz kwiatek łzami

wyrył mi grób.